Jaceniuk Arsenij Petrowycz

Były premier Ukrainy

Wykształcenie


Urodził się 22 maja 1974 roku w Czerniowcach w rodzinie wykładowców akademickich Petra i Mariji Jaceniuków.

W 1991 roku ukończył ze srebrnym medalem specjalną anglojęzyczną szkołę nr 9 im. Panasa Myrnego.

W 1996 roku zakończył naukę na Wydziale Prawa na Czerniowieckim Uniwersytecie Narodowym im. Jurija Fedkowycza na kierunku „Prawoznawstwo”.

W 2001 roku zdobył drugie wyższe wykształcenie na kierunku „Rachunkowość i auditing” w Czerniowieckim Instytucie Handlowo-Ekonomicznym Kijowskiego Narodowego Uniwersytetu Handlu i Ekonomii.

Jaceniuk ma stopień naukowy kandydata nauk ekonomicznych (w Polsce stopień ten odpowiada stopniowi doktora) – w 2004 roku obronił pracę dyplomową na temat „Organizacja systemu kontroli banków i regulacji na Ukrainie”.

Rodzina

Arsenij Jaceniuk jest żonaty z Terezą Jaceniuk (wcześniej Hur, ur. w 1970 r.). Mają dwie córki – Chrystynę (ur. w 1999 r.) oraz Sofiję (ur. w 2004 r.).

Jaceniuk ma siostrę Alinę Steele, która od ponad 10 lat mieszka w mieście Santa Barbara w Kalifornii (USA).

Biznes i praca


Jeszcze będąc studentem, w wieku 18 lat wraz z synem ówczesnego gubernatora obwodu czerniowieckiego Wałentynem Hnatyszynem i Andrijem Iwanczukiem (obecnie zastępcy przewodniczącego partii „Batkiwszczyna”) zakłada firmę prawniczą „JurEk LTD”, zajmującą się sprawami prywatyzacji. Do 1997 roku Jaceniuk z sukcesem przewodzi firmie, w 1998 roku przenosi się do Kijowa, gdzie zostaje doradcą w departamencie kredytowym Akcyjnego Banku Pocztowo-Emerytalnego „Awal”, a później zastępcą prezesa zarządu banku.

Polityka

W 2001 roku ma początek polityczna kariera Jaceniuka. Kończy on wtedy pracę w banku i na zaproszenie przewodniczącego Rady Ministrów Krymu – Wałerija Horbatowa – obejmuje urząd krymskiego ministra gospodarki.

W styczniu 2003 roku Jaceniuk wraca do pracy do Kijowa – szef Narodowego Banku Ukrainy (NBU) Serhij Tihipko naznacza wówczas Jaceniuka swoim zastępcą. W okresie od lipca do grudnia 2004 roku, kiedy Tihipko przewodzi sztabowi wyborczemu kandydata na prezydenta Wiktora Janukowycza, Arsenij Jaceniuk pełni obowiązki głowy NBU. W lutym 2005 roku zostaje zdymisjonowany, ale już w marcu tego samego roku szef administracji obwodu odeskiego Wasyl Cuszko mianuje go swoim zastępcą. Na tym stanowisku Jaceniuk pracuje do momentu mianowania go na ministra gospodarki Ukrainy w rządzie Jurija Jechanurowa, który tworzy się 27 września tego samego roku.

Po dymisji rządu w 2006 roku prezydent Wiktor Juszczenko mianuje Jaceniuka zastępcą swojej kancelarii i przedstawicielem prezydenta w Gabinecie Ministrów. Oprócz tego, oddzielnymi dekretami prezydent mianuje go członkiem rady NBU oraz członkiem rad nadzorczych Oszczadbanku i Ukreksimbanku. Jaceniuk dostaje polecenie sprawować kontrolę nad przestrzeganiem zagwarantowanych konstytucją praw obywateli i prawodawstwa w działalności Służby Bezpieczeństwa Ukrainy.

W tamtym czasie Jaceniuk nazywany jest nowym faworytem Juszczenki i wróży mu się nawet stanowisko premiera, a później nowego lidera NC-NU (Ludowy Związek "Nasza Ukraina" ). Jaceniuk oświadcza jednak, że nie wiąże się żadnymi partyjnymi zobowiązaniami.

W marcu 2007 roku Arsenij Jaceniuk zostaje mianowany ministrem spraw zagranicznych po tym, jak dwukrotnie nie udaje się przegłosować kandydatury proponowanego przez Juszczenkę na to stanowisko Wołodymyra Ohryzki. Tego samego dnia Jaceniuk zostaje włączony w skład Rady Bezpieczeństwa Narodowego i Obrony Ukrainy. W tym samym roku Jaceniuk zostaje wybrany do parlamentu z ramienia bloku „Nasza Ukraina – Ludowa Samoobrona” i rozpoczyna tam pracę. 4 grudnia 2007 roku Jaceniuka wybrano na przewodniczącego Rady Najwyższej Ukrainy – głosuje na niego 227 członków koalicji utworzonej między Blokiem Julii Tymoszenko a frakcją „Nasza Ukraina – Ludowa Samoobrona”. Jednakże po roku, w listopadzie 2008 roku, nowa koalicja (Parta Regionów, Komunistyczna Partia Ukrainy, Blok Łytwyna i Zjednoczone Centrum) zwalnia go z tego stanowiska.

W 2009 roku Jaceniuk obejmuje przywództwo partii „Front Zmian” i rozpoczyna aktywną kampanię prezydencką, której budżet szacuje się na 60-70 mln dolarów. Jednakże sam polityk przyznaje, że wybory wynoszą go 80 mln hrywien. Jaceniuk zdobywa 6,98% głosów i zajmuje czwarte miejsce.

W kwietniu 2012 roku lider „Frontu Zmian” Arsenij Jaceniuk i przebywająca w więzieniu przewodnicząca partii „Batkiwszczyna” Julia Tymoszenko ogłaszają, że tworzą wspólną listę w wyborach do parlamentu. W czerwcu tego samego roku Jaceniuk zostaje wybrany przewodniczącym rady „Zjednoczonej Opozycji”, a partia „Front Zmian” zostaje zlikwidowana. Po wejściu do parlamentu po wyborach w 2012 roku Jaceniuk obejmuje przywództwo we frakcji „Batkiwszczyna”. W czerwcu 2013 roku na zjednoczeniowym zjeździe „Frontu” i „Batkiwszczyny” Arsenij Jaceniuk zostaje wybrany szefem rady politycznej partii.

27 lutego 2014 roku zostaje mianowany na premiera Ukrainy. Po wyjściu na wolność Julii Tymoszenko ogłasza, że nie zamierza kandydować na prezydenta.

24 lipca 2014 roku podaje się do dymisji, ale 31 lipca Rada Najwyższa Ukrainy jej nie przyjmuje. Jaceniuk pozostaje na swoim stanowisku.

W 2014 roku w przedterminowych wyborach do Rady Najwyższej Ukrainy Jaceniuk startuje z pierwszego miejsca na listach partii „Front Ludowy”.

W listopadzie 2014 roku zostaje wybrany do Rady Najwyższej VIII kadencji.

27 listopada 2014 roku Jaceniuk jako premier podaje się do dymisji oraz składa dymisję swojego rządu przed nowo wybraną Radą Najwyższą.

27 listopada 2014 roku Rada Najwyższa powtórnie podtrzymuje kandydaturę Arsenija Jaceniuka na stanowisko premiera Ukrainy. Za jego kandydaturą głosuje 341 deputowanych.

16 lutego 2016 roku prezydent Ukrainy zwraca się do Jaceniuka z propozycją dobrowolnego podania się do dymisji. Według Poroszenki, rząd Jaceniuka dopuszcza się wielkiej liczby błędów w okresie urzędowania. Radzie Najwyższej nie udaje się jednak rozwiązać rządu Arsenija Jaceniuka – brakuje 26 głosów. Jaceniuka w zasadzie ratuje Blok Opozycyjny, który w ostatnim momencie odmawia wzięcia udziału w głosowaniu. Uzasadnia ten ruch tym, że rozwiązanie Gabinetu Ministrów jest wewnętrznym rozpadem koalicji.

10 kwietnia 2016 roku Arsenij Jaceniuk jako premier Ukrainy podaje się do dymisji.

Zainteresowania

Jak potwierdza sam polityk, najbardziej lubi on prowadzić samochód. Dwa razy w tygodniu stara się odwiedzać siłownię, gdzie dźwiga „żelastwo”. Jaceniuk ma nieduży arsenał własnej broni – kilka sztuk strzelb i pistoletów, z których czasami lubi postrzelać.
Ostatnio zmieniany niedziela, 18 grudzień 2016 13:33

 

Praca w Polsce