środa, 11 styczeń 2017 19:59

IO donosi (09.01.2017): W okolicach Gorłówki bojówkarze organizują punkty oporu dla brygady Sił Zbrojnych Rosji

Na terenach Donbasu wojska rosyjsko-terrorystyczne w trakcie przeprowadzanych ostrzałów wykorzystują oprócz uzbrojenia piechoty artylerię, w tym również rakietową (RSZO). Okupanci najbardziej aktywnie przeprowadzają ostrzały na kierunku pomorskim oraz na południe i zachód od miasta Donieck.

W okolicach wyżyny leżącej na północny wschód od wsi Szyrokyne, grupa piechoty przeciwnika z pasu ziemi niczyjej rozpoczęła starcie zaczepne ze strażą bojową sił ATO. W trakcie wymiany ognia, wspomniana grupa separatystów była aktywnie wspierana ogniem z moździerzy (kaliber 82 mm) oraz z wielkokalibrowych karabinów maszynowych. Wsparcie ogniem przeprowadzała druga grupa bojówkarzy, znajdująca się na pozycjach w południowo-zachodnich okolicach wsi Sachanka.

Również na tym odcinku, okupanci dwukrotnie otwierali ogień z dział artyleryjskich o kalibrze 122 mm. Ogień prowadzono w kierunku wsi Szyrokyne oraz w stronę pierwszych linii pozycji sił ATO, znajdujących się na wschód od wsi Wodiane oraz pomiędzy wioskami Łebedynśke i Berdianśke. Na północny wschód od Szyrokyne oraz w okolicach szosy Nowoazowsk – Mariupol dwukrotnie ujawnił się ciężki sprzęt opancerzony przeciwnika (czołg)– prowadził on ostrzał seriami po 8-10 pocisków odłamkowo-burzących. Po przeprowadzeniu ostrzałów czołg wycofywał się w głąb pozycji separatystów. Na całym wspomnianym odcinku przeciwnik prowadził ostrzały wykorzystując wielkokalibrowe karabiny maszynowe, strzelecką broń automatyczną i granatniki, a sporadycznie również moździerze o kalibrze 82 i 120 mm (odcinek od wiosek Tałakiwka i Hnutowe po wieś Starohnatiwka i miejscowość Nowotroićke).

W okolicach wsi Pisky kolejna grupa piechoty okupantów, działając od strony wsi Żоbuńky poczyniła próbę ominięcia od strony południa pola minowego i przeprowadzenia ostrzału pierwszej linii pozycji wojsk ukraińskich. Grupa bojówkarzy została zawczasu wykryta i po ostrzale zmuszona do wycofania się na pozycje wyjściowe.

„Tradycyjny” punkt zapalny – miasto Awdijiwka (strefa przemysłowa, tak zwana „promzona”): wielokrotne przeprowadzenie ostrzałów z moździerzy 120 oraz 82 mm, intensywne ostrzały prowadzone z wielkokalibrowych karabinów maszynowych, działek przeciwlotniczych ZU-23-2 oraz ciężkich granatników.

Na wschód od stacji kolejowej Nowobachmutiwka oraz na południowy wschód od wsi Trojićke okupanci z kierunku wsi Batmaniwka wielokrotnie prowadzili ostrzał z moździerzy kalibru 82 mm. Działała mobilna grupa ogniowa, wykorzystująca taktykę – ostrzał, szybka zmiana pozycji, ponownie ostrzał – i tak kilka cykli. Oprócz tego, miało miejsce wykorzystanie przez przeciwnika w trakcie ostrzału wozu opancerzonego BMP-2 (dwukrotnie wóz ten wysuwał się na zamaskowane pozycje na pierwszej linii i otwierał ogień z broni pokładowej – automatycznego działka 30 mm).

Analogiczna sytuacja miała miejsce w okolicach tak zwanego „łuku switłodarśkiego” (zgięcie linii frontu w okolicach miasta Switłodarśk), na południowy wschód od miejscowości Łuhanśke – para wozów opancerzonych BMP-2 (przy wsparciu ognia prowadzonego z moździerzy 82 mm) prowadzi ostrzał, po czym wycofuje się pod osłona uderzenia z moździerzy 120 mm. Na odcinku Zajcewe – Majorśk miały miejsce sporadyczne uderzenia z moździerzy 82 mm oraz z ciężkich granatników SPG-9 (wykorzystywano również broń strzelecką). Wielkokalibrowe karabiny maszynowe oraz granatniki automatyczne AGS-17 wykorzystywano w okolicach miejscowości Nowozwaniwka, Sokilnyky, Krymśke, Stanycia Łuhanśka. W okolicach wioski Syze przeciwnik wykorzystywał również wyrzutnie wieloprowadnicowe RSZO BM-21 „Grad”.

***

Przeciwnik kontynuuje działania skierowane za uszczelnienie swych szeregów bojowych na odcinku Wuhłehirśk – Debalcewe. Na północnych obrzeżach miasteczka Wuhłehirśk zauważono pojawienie się nowych pozycji okupantów (kilka „okopanych” BMP-2, urządzone stanowiska ogniowe). Oprócz tego na obszarze Komuny (zachodniej dzielnicy miasta Debalcewe) nadal funkcjonuje bateria (5 dział) haubic 122 mm D-30A, a na południe od szosy E50 na tym samym odcinku rozlokowano kolejną baterię artylerii przeciwnika (D-30).

W okolicach miasta Donieck dowództwo wojsk okupacyjnych przerzuca w okolice osiedla Spartak wsparcie (przerzut prowadzony jest przez dzielnicę Doniecka Putyliwkę). W trakcie przeprowadzanego po zmierzchu przemarszu na północ, w kierunku dzielnicy Spartak wykryto transport nie mniej niż 4 moździerzy 120 mm. Równolegle, po drugiej stronie torów kolejowych, zauważono również poruszający się w tym samym kierunku sprzęt opancerzony – wozy MT-LB (7 wozów, według wstępnych informacji oddział zwalczania czołgów z wyrzutniami pocisków przeciwpancernych PTRK).

Na terenach fabryki „Toczmasz” (Donieck, Kijowski rejon miasta) rozlokowano oddział Sił Zbrojnych FR – żołnierze o sportowej sylwetce, 175-180 cm wzrostu, ewidentnie rosyjski akcent, ubrani w nowe rosyjskie stroje kamuflujące, na rękawach naszywki z napisem „Departament Operacji Specjalnych”.

Do miasta Ałczewśk przybyła kolumna ciężarówek z bojówkarzami (ogólna ilość blisko 150 osób, w większości – rosyjscy najemnicy). Kolumnie asystowały samochody osobowe przewożące oficerów SZ FR (6 „doradców”). Większość przybyłych bojówkarzy ubrana w zimowe stroje kamuflujące.

Teren profilaktorium kopalni imienia „Gazety Izwiestija” (pas lasu, leżący w odległości 2,8 km na północ od miasta Chrustalne - były Krasnyj Łucz ) jest wykorzystywany jako baza dla najemników z FR. Najemnicy są umundurowani tak jak miejscowi bojówkarze, ale naszą czapki - „papachy”(takie, jak u rosyjskich „kazaków”). Teren bazy jest pilnie strzeżony, personel obsługujący bazę znajduje się pod ścisłą kontrolą funkcjonariuszy „MGB DRL-u” i przeszedł dobitnie ostre przeszkolenie na temat dotrzymania dyskrecji i zachowania tajemnic dotyczących informacji o jednostce. Na terenie bazy na stale dyslokuje się około 100 najemników. Ciężarówki z najemnikami regularnie wyjeżdżają z bazy i kierują się w stronę linii starcia.

W okolicach miasta Gorłówka (miejscowość Pantełejmoniwka) dowództwo wojsk rosyjsko-terrorystycznych zaplanowało budowę dwóch punktów oporu (każdy – dla oddziały typu pluton) wykorzystując przy tym konstrukcje żelbet. W pracach weźmie udział jednostka inżynieryjna wchodząca do składu 30 Samodzielnej Brygady Piechoty Zmotoryzowanej (SBPZmot) SZ FR. W budowanych punktach oporu zaplanowano rozlokowanie „oddelegowany” na tereny Donbasu skład osobowy oddziałów 30 SBPZmot Sił Zbrojnych FR.
INFORMACJA: 30 SBPZmot (Centralny Okręg wojskowy SZ FR) została sformowana w końcu 2016 roku, miejsce stałej dyslokacji – miejscowość Roszczinskij, obwód samarski, FR. Na dzień dzisiejszy jest rozlokowana przy granicy Rosji z Ukrainą (obwód biełgorodski FR).

W sztabie „1 Korpusu Armijnego DRL-u” pod koniec 2016 roku rozpoczęła prace komisja kontroli. W jej skład weszli przedstawiciele Ministerstwa Obrony FR. Przeprowadzana jest inspekcja stanu jednostek i ukompletowanie kadrowe. Zgodnie z decyzją komisji, w tych jednostkach „1 KA DRL” w których kadra dowódcza składa się wyłącznie z oficerów SZ FR powołano „dublerów” - dowódców wywodzących się z miejscowych bojówkarzy w celu „przekazania doświadczenia”. W związku z tym wśród szeregowych bojówkarzy zaistniał zamęt spowodowany dezorientacją – czyje rozkazy wykonywać.

Pomimo utworzenia przez specjalistów z SZ FR potężnej bazy remontowej na okupowanych terenach Donbasu w ciągu grudnia 2016 i początku 2017 roku rosyjski sprzęt wojskowy, uszkodzony w trakcie starć bojowych z Siłami Zbrojnymi Ukrainy, nie jest naprawiany na miejscu (na terenie „DRL-u”), a wywożony jest w celu przeprowadzenia napraw na tereny Rosji. W zastępstwie z obwodu rostowskiego Rosji dostarczany jest wyremontowany lub nowy sprzęt wojskowy. Sytuacja ta jest spowodowana skrajnie niskim poziomem jakości przeprowadzanych na terenach „DRL-u” prac remontowych przeprowadzanych przez miejscowych „techników” kierowanych przez specjalistów z FR.

Stanem na początek stycznia 2017 roku główną trasą przerzutu sprzętu wojskowego oraz ładunków z FR na północne tereny „DRL-u” jest szosa T-0511 (Amwrosijiwka – Szachtarśk – Chrestiwka(byłe Kirowśke) – Jenakijewe). Bojówkarze przydzielają maksimum uwagi do utrzymania jej w odpowiednim stanie.

W okolicach miasta Makijiwka od połowy grudnia 2016 roku stale obserwowane są szkolenia oddziałów „piechoty zmotoryzowanej” „1 KA DRL-u”. Szkolenia są przeprowadzane na polach nieopodal byłej fabryki bawełniano-przędzalniczej w dzielnicy Objednanyj (miasto Makijiwka) oraz w okolicy „biedaszybów” przy wiosce Mołodyj Szachtar (około 2,5 km na wschód od zalewu Chanżenkowskiego). Na terenie wspomnianej fabryki w osiedlu Objednanyj, ulokowana jest baza sprzętu bojowego formacji „Somalia”.

Miejscowi bojówkarze z „5 SBPZmot KA DRL” otrzymali polecenie przekazać do sztabu listy swoich krewnych, którzy jeżdżą na kontrolowane przez Ukrainę tereny. To polecenie wywołało panikę w środowisku bojówkarzy obawiających się tego, że zostaną posądzeni o współpracę z SBU, a w wyniku tego – rozprawi się z nimi oraz ich rodzinami „MGB DRL-u”.

W graniczących z FR rejonach „DRL-u” obserwowany jest wzrost aktywności działań FSB FR. Między innymi: funkcjonariusze rosyjskich Służb Specjalnych działając pod przykrywką pograniczników FR (Straż Graniczna FR wchodzi do składu FSB FR), intensywnie werbują agentów w pasie przygranicznym, a sam werbunek jest prowadzony wśród miejscowej ludności na szeroką skalę niezależnie od tego, czym dana osoba się zajmuje. Podstawowy chwyt – złapanie na „przemycie” bądź „nielegalnym przekroczeniu granicy”, przy czym, w celu ułatwienia werbunku, osobom tym są odbierane dokumenty tożsamości.

Stanem na początek stycznia 2017 roku „Rada Ministrów ŁRL-u” ustaliła minimalną pensję na poziomie 2 900 rubli, a emerytura – 1 898 rubli. Przy czym wartości miesięczna „minimalnego koszyka spożywczego” wynosi 3 465 rubli na jedną osobę.

sprotyv.info

 

Praca w Polsce