The Economist: W Niemczech zaczyna się era AKK

The Economist: W Niemczech zaczyna się era AKK
Merkel przygotowuje się do zwolnienia miejsca dla swojej następczyni.

 

7 grudnia na partyjnej konwencji rządzącej Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej (CDU) Annegret Kramp-Karrenbauer, znana jako AKK, została wybrana przewodniczącą partii z minimalną przewagą głosów. Niektórzy zwolennicy jej przeciwnika konserwatysty Friedricha Merza zaklinali się, że opuszczą partię z powodu tych wyników. Ten zjazd był swego rodzaju wstrząsem dla stabilnej partii, nieprzyzwyczajonej do wewnętrznych sprzeczności, pisze The Economist.

Kramp-Karrenbauer stała się zaledwie czwartym szefem CDU w ciągu 45 lat. Na razie będzie ona współpracować ze swoją sojuszniczką Angelą Merkel, która podjęła nieoczekiwaną decyzję o ustąpieniu z partyjnego szefostwa, pozostając przy tym kanclerzem. W lutym tego roku Merkel wyznaczyła AKK na sekretarza generalnego partii, co jest wyraźnym znakiem przygotowywania następczyni. Merkel rządzi Niemcami od 2005 roku, a partią – jeszcze pięć lat dłużej. Wielu przeciwników kanclerz uważa, że prowadzona przez nią centrystyczna polityka wymaga zmian.

Tacy ludzie z trudem zaakceptowali wybór następczyni Merkel. Dlatego najważniejsze zadanie Kramp-Karrenbauer polega na tym, aby obalić twierdzenia, że jest tylko klonem kanclerz. Obie naprawdę trzymają się powściągliwego stylu zarządzania. Członkowie CDU, którzy chcieli wrócić do konserwatyzmu, czują się pokonani.

Jednak twierdzenie o podobieństwach AKK z Merkel może być wyolbrzymione, ponieważ pozycja Kramp-Karrenbauer miejscami różni się od poglądów politycznych kanclerz. Przynajmniej jej podejście do polityki migracyjnej jest znacznie bardziej twarde niż Merkel. AKK obawia się, że spory dotyczące decyzji kanclerz o otwarciu granic dla uchodźców w 2016 roku, którą poparła, mogą jeszcze długo zatruwać partię. W przyszłym roku będzie ona przewodniczyć kongresowi lokalnych i państwowych polityków CDU, na którym będzie przeprowadzona ocena rozwiązań kryzysu migracyjnego.

Jej zwolennicy mają nadzieję, że takie działania pomogą odwrócić słabnące wyniki CDU. W 2017 roku Kramp-Karrenbauer otrzymała ponad 40% głosów wyborców w wyborach na szefa kraju związkowego Saary. Wskaźnik ten był bardzo ważny dla partii, której poziom wsparcia w ostatnim czasie osiągnął nie więcej niż 30%. Annegret Kramp-Karrenbauer to człowiek CDU do szpiku kości. Wstąpiła do partii w wieku 19 lat i przeszła przez nieskończone komitety i stanowiska ministerialne. Podczas partyjnego zjazdu w Hamburgu nazwała CDU „ostatnim jednorożcem” w Europie, przeciwstawiając ją konającym partiom w innych krajach.

W każdym razie Kramp-Karrenbauer musi opracować swoją politykę w odniesieniu do kwestii, z którymi kolejny rząd nieuchronnie się zderzy – podatki, emerytury, energetyka, bezpieczeństwo. Musi wzmocnić swoje więzi w europejskich kręgach politycznych. Stanie również w obliczu współpracy z przeciwnikami w CDU. AKK sygnalizowała o swojej gotowości do budowania współpracy z pokonanymi konserwatystami proponując Paulowi Ziemiakowi, bliskiemu sojusznikowi Spahna, który reprezentuje konserwatywne skrzydło partii, zastąpienie jej na stanowisku sekretarza generalnego CDU. Sam Jens Spahn, który był jej przeciwnikiem w wyborach na szefa partii, zachowuje poważne ambicje polityczne. Ponadto, nie należy zapominać o Friedrichu Merzu.

29 października okazało się, że Angela Merkel odejdzie ze stanowiska szefa Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej. Następnie Merkel oświadczyła o tym, że już nie będzie kandydować na stanowisko kanclerza. Na partyjnym zjeździe CDU 7 grudnia nowym szefem partii został wybrała Annegret Kramp-Karrenbauer.

Artykuły powiązane