Polska nie poparła globalnego paktu migracyjnego

Polska nie poparła globalnego paktu migracyjnego
Polska nie poparła Globalnego Paktu ws. Uchodźców, przyjętego 17 grudnia przez Zgromadzenie Ogólne ONZ.

 

Poinformowano o tym w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji Polski, informują polskie media.

Polska nie brała udziału w głosowaniu w sprawie przyjęcia Globalnego Paktu ws. Uchodźców.

„Pomimo tego, że dokument podkreśla dobrowolny charakter przyjmowania uchodźców, Polska, jako członek Rady Bezpieczeństwa ONZ, uznała, że swoje stanowisko wyrazi przez nieuczestniczenie w głosowaniu. Dokument, pomimo niewiążącego charakteru, może być podstawą do wywierania wpływu na poszczególne kraje np. w zakresie dokonywania przesiedleń ", - umotywowało swoje stanowisko MSWiA.

W rekomendacji przesłanej do szefa polskiego MSZ Jacka Czaputowicza szef MSWiA Joachim Brudziński zaznaczył, że Globalny Pakt ws. Uchodźców "ma charakter politycznej deklaracji i zawiera polityczne zobowiązania do podjęcia konkretnych działań".

"Mają one na celu utworzenie globalnego podziału odpowiedzialności za uchodźców i obciążeń związanych z ich wsparciem i przyjmowaniem na swoim terytorium" - czytamy w komunikacie MSWiA.

W MSW podkreślili, że podstawą prawa międzynarodowego w odniesieniu do uchodźców powinna być Konwencja genewska.

Globalny Pakt ws. Uchodźców, za którego przyjęciem głosowało 181 państw, przewiduje zwiększenie wsparcia dla krajów, w których mieszka większość z ponad 25 milionów uchodźców na świecie.

Przypomnijmy, że 17 grudnia Zgromadzenie Ogólne ONZ w poniedziałek przyjęło Globalny Pakt na rzecz Uchodźców.

W 2016 roku Zgromadzenie ONZ przyjęło polityczną deklarację, znaną jako Deklaracja Nowojorska, w której uczestnicy zgromadzenia zgodzili się w ciągu dwóch lat przeprowadzić negocjacje odnośnie paktu o bezpiecznej, uporządkowanej i regularnej migracji.

34-stronicowy traktat o migracji określa ogólne podejście do migracji międzynarodowej i zawiera 23 zadania, mające na celu poprawę organizacji przepływu uchodźców i dokładne ustalenie ich praw. Państwa członkowskie zgadzają się na przykład, ograniczyć presję na kraje z dużą liczbą imigrantów i przyczynić się do ich samodzielnej adaptacji.

Artykuły powiązane