Ukraińcy od teraz będą mogli wymieniać się gruntami

Ukraińcy od teraz będą mogli wymieniać się gruntami
Rada Najwyższa Ukrainy uprościła zasady korzystania z gruntów rolnych, co pozwoli właścicielom i najemcom bez problemów dokonywać wymiany działek.

 

"Za" ustawą nr 6049-d głosowało 236 posłów.

Prawo powinno ułatwić rozwiązanie problemu zbiorowej własności ziemi, zapobiec nielegalnym przejęciom i ułatwić wymianę gruntów w jednym obszarze. Ustawa przewiduje między innymi prawo do wynajęcia polnych dróg, nie ograniczając przy tym innym najemcom dostępu do działek

Ustawa przewiduje także kwalifikowanie gruntów pod lasami ochronnymi do ziem rolnych. Dziś są to ziemie funduszu leśnego.

Zgodnie z prawem, teraz Ukraińcy będą mogli wymieniać grunty państwowe i komunalne, zlokalizowane w obszarze gruntów rolnych, na równoważne działki prywatnej własności w tym samym obszarze.

Na poziomie legislacyjnym ustanawia się również porządek postępowania zbiorowego prawa własności do ziemi, na prawo do własności prywatnej i komunalnej. Również od teraz każdy może rozpocząć inwentaryzację gruntów - właściciele, dzierżawcy gruntów lub rada wiejska.

Ponadto, zgodnie z prawem, pod warunkiem otwarcia rynku ziemi, prawo najmu lub podnajmu nie zabrania sprzedaży działki. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2019 roku.

 

Informacja. W procesie rozparcelowania ziem kołchozów obszary ziemskie zostały podzielone na działki o średniej powierzchni 4 ha, z których każdy został przekazany na własność członków takich przedsiębiorstw.

Taki mechanizm wymiany został zastosowany na podstawie oczekiwań, że każda działka będzie używana oddzielnie przez jej właściciela. Z tego względu, aby uzyskać dostęp do każdej działki została zaprojektowana sieć polnych dróg.

Jednak praktyka pokazała, że właściciele gruntów, znajdujących się w jednym obszarze, w zdecydowanej większości przypadków nie chcą ich używać samodzielnie, a oddają je w dzierżawę przedsiębiorstwom rolniczym. Teraz drogi polne do poszczególnych działek w większości nie są ukształtowane, i de facto wykorzystuje się je jako grunty orne.

Naruszenie integralności obszarów ziemskich stworzyło kolejny problem - pojedynczego wykorzystania działek znajdujących się w środku obszaru ziemskiego. To powoduje znaczne utrudnienia w poruszaniu się maszyn rolniczych, aby korzystać z innych działek obszaru, w tym znacznie komplikuje nawadniania gruntów, które tego potrzebują.

Po pierwsze, systemy melioracyjne zajmują dużą powierzchnię, a po drugie, koszty ich budowy są bardzo wysokie. W takich warunkach pozostawanie w ramach wynajętej powierzchni stawia pod znakiem zapytania celowość budowy systemu melioracyjnego.

Oprócz tego, pojawiały się możliwości nadużyć ze strony nieuczciwego właściciela ziemskiego lub użytkownika działki, która znajduje się w środku obszaru.

Otwiera to szerokie możliwości również dla przejmowania gruntów, skierowanego na tworzenie sztucznych problemów korzystającemu z działki do późniejszego szantażu i uzyskania korzyści materialnych.

Istotne problemy pojawiają się przy projektowaniu prawa do dzierżawy gruntów w obszarze. Zwykle nie wszyscy właściciele działek obszaru zgadzają się na przekazanie ich w dzierżawę jednemu najemcy.

W rezultacie, powierzchnie dzierżawione przez jedną osobę, nie tworzą zamkniętego konturu, a tworzą "szachownice" z działek innych właścicieli ziemskich (użytkowników ziemi ). Szczególnie poważny staje się ten problem wtedy, gdy ziemia jednego obszaru jest używana przez kilku najemców.

W praktyce tacy najemcy często zawierają ustną umowę, zgodnie z którą umownie dzielą jeden obszar na kilka części, proporcjonalnie do wynajętej powierzchni, i każda z tych części jest używana przez poszczególnego najemcę. Jednak z prawnego punktu widzenia, taka umowa jest bezwartościowa.

Znaczne problemy są w odzwierciedleniu informacji o działkach obszaru ziemskiego w Państwowym Rejestrze Gruntów. Prawie w każdym obszarze istnieje pewna ilość powierzchni, informacje o których nie wprowadzono do ewidencji gruntów i budynków. W szczególności to działki, uformowane do 2004 roku (kiedy informacje katastralne zaczęto zgłaszać w formie elektronicznej), niewykorzystane (nieprzypisane) działki, grunty pod projektami polnych dróg i tym podobne.

W zbiorowej własności pozostała pewna część ziem, wchodzących w obszar, który rozparcelowano, ale przez wiele lat nie było popytu właścicieli na nie (tzw. "nieodebrane działki"), i prawo do własności prywatnej, na które nie zaistniało. Łączna powierzchnia tych gruntów w granicach Ukrainy liczona jest w setkach tysięcy hektarów.

 

Źródło: „Ekonomiczna Prawda”

Artykuły powiązane